Uitgeverij W.v.d Oever
Lange Brugstraat 9 4871 Cl Etten-Leur 076-5015160 wvdoever@gmail.comJack Stanton, getrouwd met Susan, is presidentskandidaat en wordt bedreigd door een seksschandaal. Henry Burton, een jonge ambitieuze neger komt Stanton tegen, die hem vraagt assistent-campagneleider te worden. Hij aarzelt mede onder invloed van zijn vriendin, die lid van de Black Advocates is. Burton zegt ja, omdat hij van mening is dat Stanton ergens om geeft, dat hij werkelijk nieuwe dingen zal teweegbrengen op de presidentszetel.
Hij mag al snel Thanksgiving bijwonen in het huis van de Stantons. Een schandaaltje breekt los als de vriendin van Burton Stanton een vraag stelt over zijn arrestatie bij een Vietnamdemonstratie en hoe snel hij weer uit de gevangenis is. Heeft hij gemanipuleerd om vrijgelaten te worden?
Er breekt een tweede schandaal los, als een jonge vrouw meldt dat ze met de presidentskandidaat naar bed is geweest. Er zouden bandopnamen van hun gesprekken bestaan, die de relatie en de vurigheid ervan aantonen, Dan ontmoet Burton Libby Holden, een vrouw van middelbare leeftijd die bekend staat om haar onderzoeksvermogen. Ze analyseren de banden en komen erachter dat een aantal onschuldige zinnetjes aan elkaar geplakt zijn om Stanton zwart te maken. De man die er verantwoordelijk voor was, Randy, krijgt een bezoek van Holden, die hem met een pistool gericht op zijn onderlichaam bedreigt en hem een bekentenis laat schrijven.
In het verloop van de strijd tussen de presidentskandidaten houdt Stanton een goede speech tegenover de arbeiders van een fabriek. Ondertussen blijkt zijn rivaal Harris voor te lopen in de opiniepeilingen en Stanton gromt: ‘Ik maak hem af.’
Burton krijgt bezoek van Willie McCollister, een zwarte café-eigenaar, waar de Stantons mee bevriend zijn, die hem vertelt dat zijn dochter door Stanton bezwangerd is. Stanton ontkent. Burton gaat met een van de andere campagneleiders op bezoek bij Willie en doet het voorstel een vruchtwaterpunctie te doen, zodat het vaderschap van Stanton eventueel ontkend kan worden. Als Burton terugkeert van dat gesprek met Willie, laat hij de auto even stoppen, stapt uit en kokhalst.
Tijdens een interview met Stanton voor de radio belt Harris de presidentskandidaat om hem aan te vallen op zijn vertekening van de feiten, zoals hij dat noemt. De discussie is vrij fel en opeens is het contact verbroken. Harris blijkt een hartinfarct gehad te hebben en ligt nu in coma. Fred Picker, een politicus die in 1978 uit de politiek is gestapt, zal de taak van Harris overnemen en wint meteen veel sympathie door op te roepen om bloed te geven. De resultaten van de bloedtest geven aan dat Stanton niet de vader van het kind kan zijn.
Ondertussen gaan Burton en Holden op zoek naar belastend materiaal over Picker. Ze verdenken hem ervan fraude o.i.d. gepleegd te hebben en worden daarin sterk gestimuleerd door het echtpaar Stanton. Ze komen tot de bevinding, dat Picker in 1978 voortdurend stoned was, een coke snuivende homo, wiens toenmalige vriendje Delgado aan aids aan het sterven is.
De [beroeps]ethische vragen die hiermee te maken hebben zijn o.a.
* Tot hoever ga je met je dienstverlening als campagnemedewerker?
* Wat mag wel en wat niet in de verkiezingsstrijd?
* Op welk moment met welke reden zou je zelf afhaken?
Om het denkproces te kaderen, beantwoord je de volgende vragen:
1. Hoe denk je dat de film afloopt?
2. Hoe zou jij hem hebben laten aflopen, gelet op wat je allemaal gezien en gehoord hebt?
3. Hoe zou de film aflopen, als jij Henri was, uiteraard ook op basis van de gegeven scènes?
Met de resultaten van hun onderzoek gaan de twee naar de Stantons. Jack en Susan willen dit materiaal gebruiken om Picker een hak te zetten. Holden: ‘Zo doen we dat niet. Dat is beneden ons niveau. Hij heeft niets crimineels gedaan. Dergelijke persoonlijke zaken laten we hier buiten. Onze ideeën zijn beter. Daar moeten we mee werken.’
Libby verwijst naar de Miami conventie in 1972, toen Stanton over deze praktijken zei: ‘Die methoden gebruiken we niet. Die bestrijden we juist.’
Susan: ‘Toen waren we jong. Nu weten we hoe de wereld in elkaar steekt. Als we niks doen, zijn we passé. Alles waar we voor werkten sinds 1972 is dan voor niets geweest. Ten tweede zal spoedig een journalist dit verhaal wel opduiken en het publiceren.’
Libby: ‘We kunnen het niet, zo zijn we toch niet.’ Als blijkt dat de Stantons toch een krant willen tippen, komt ze met de bloedtests n.a.v. de vruchtwaterpunctie. Ze laat zien dat het bloedmonster van Stanton in werkelijkheid dat van zijn oom Charlie is geweest. ‘Dat betekent dus dat je haar geneukt hebt. Dat betekent het einde, als ze daar achter komen.’
Susan: ‘Wil je werkelijk zijn carrière breken?’
Libby: ‘Ze luistert niet. Ze is niet boos omdat je een 17-jarige babysitter geneukt hebt. Waarom? Omdat de bedrieger niet verliest, maar de bedrogenen. Daarom praat je ook zo mooi over ‘er zijn voor het volk’.’
Ze is telerugesteld in de Stantons. In de auto met Burton zegt ze: ‘Wat heb ik met mijn kloteleven gedaan!?’ Ze vervolgt: ‘Ik wou zien of ze hem zouden pakken. En ze doen het. Zonder aarzeling.
Zie je die maan? dat ben ik. Mooi hè. Maar hij reflecteert alleen het licht. Hij heeft de zon nodig. De Stantons zijn mijn zon. Ik heb mijn leven lang licht en warmte aan hen onttrokken. Zonder hen ben ik leeg en koud, luchtledig tot in eeuwigheid.’
Burton neemt afscheid van Libby, die zich de volgende ochtend door het hoofd heeft geschoten. Ze heeft hem de testresultaten gegeven, omdat ze zelf niet op die manier wil werken.
Tijdens de begrafenisdienst spreekt Stanton, die het afscheidsbriefje van Libby voorleest: ‘Ik ben zo verdomd teleurgesteld in je. Doe eens je best.’
Na de begrafenis van Libby gaat Stanton met Burton op bezoek bij Picker, die zich terugtrekt uit de race, maar wiens geheim niet publiek gemaakt wordt.
Terugkerend van het gesprek zegt Burton: ‘Ik trek me terug. Het gaat om Libby. Je hebt haar test niet gehaald.’ Stanton geeft toe: ‘Als ze niet dood was, zou ik gelekt hebben en me rot gevoeld hebben. Maar het had gemoeten. Ik heb het voor Libby gedaan, al was het niet goed. Picker zou toch gevallen zijn.’
Burton: ‘Wie geeft het laatste zetje?’
Stanton: ‘Allemaal vragen die niet te beantwoorden zijn. Dit is keihard. Realiseer je je nu pas dat je het niet aankunt. Daar ken ik je te goed voor. Henry. Zo gaat het. Het is de prijs van leiderschap. Het gaat erom het beste ervan te maken.’
Burton: ‘Ik houd niet van het spel.’
Stanton bewerkt hem en zegt dat ze geschiedenis gaan schrijven en dat Burton daar bij moet zijn. ‘Is er iemand die meer voor de mensen kan doen dan ik? Die zoveel geeft om de mensen?’
Aan het eind van de film - als de nieuwe president met zijn vrouw alle getrouwen een persoonlijke hand geeft - blijkt Burton toch te zijn gebleven en heeft hij dus toch meegedaan.
2.10 einde film