Uitgeverij W.v.d Oever
Lange Brugstraat 9 4871 Cl Etten-Leur 076-5015160 wvdoever@gmail.comVlak voor Kerst 2010 werd Groundhog Day op rtl-7 vertoond. Het is een film uit 1993 met in de hoofdrol Bill Murray and Andie MacDowell. Als Phill Connors, een bekende televisieweerman, en Rita, de producer [krijgt in de film geen achternaam] elkaar ontmoeten, hebben ze de opdracht om de Groundhog Day te verslaan.
“Groundhog Day is een jaarlijkse gebeurtenis in het gehuchtje Punxsutawney waarop bosmarmot Phil voorspelt hoe lang de winter nog zal aanhouden door wel of niet naar zijn schaduw te kijken. Deze gebeurtenis wordt jaarlijks op 2 februari georganiseerd. Phil Connors (Bill Murray) is een nukkige weerman van een lokaal televisiestation. Hij wordt samen met producente Rita (Andie MacDowell) en cameraman Larry (Chris Elliott) op pad gestuurd om verslag te doen van deze gebeurtenis. Connors heeft totaal geen zin om de kleine opdracht voor de zoveelste keer te doen en vindt het maar gezeur. Hij doet de reportage met duidelijke tegenzin, wat irritatie bij zijn team oplevert. Rita waardeert Punxsutawney en Groundhog Day wel en ergert zich aan Connors’ gedrag.
Als het team ‘s avonds terug naar huis wil, zet er een gigantische sneeuwstorm op en is het drietal gedwongen om in het dorp te blijven. De volgende morgen wordt Connors wakker en hoort hij exact dezelfde grappen en hetzelfde nummer (I’ve Got You Babe) op de radio. Op straat ontmoet hij dezelfde mensen (die hij allemaal heikneuters vindt) die precies hetzelfde zeggen. Ook gebeuren precies dezelfde dingen. Tot zijn ontsteltenis blijkt het wéér Groundhog Day te zijn en moet hij dus weer het verslag doen.” [Wikipedia]
Aanvankelijk komen met name de onaardige kanten van Phill naar voren: zijn arrogantie doet hem de werkelijkheid om hem heen vergeten en komt zo voortdurend in aanvaring met andere mensen, die er een andere visie op na houden. Als hij enkele drinkebroers de vraag stelt, wat er gebeurt als je maar een dag hebt, komen ze gedrieën tot de conclusie dat je dan nergens voor verantwoordelijk voor hoeft te zijn, want er komt geen morgen. Dus gaan ze in een dronken bui op weg en worden vervolgens door politiewagens achternagezeten.
Phills reactie doet denken aan de puberale reacties van jongeren, die weten ongestraft iets te kunnen doen en dan ineens een ander waardepatroon hanteren. Je ziet dat ook in de film Hollow Man, waarin een wetenschapper de kans krijgt onzichtbaar te worden en er vervolgens in slaagt anderen allerlei onaangename dingen aan te doen in plaats van zich af te vragen hoe hij zijn onzichtbaarheid voor nobelere doeleinden kan gebruiken.
Phill gaat erg lang door om mensen te manipuleren. Elke keer als hij bijvoorbeeld een gesprek met een vrouw heeft die hij wil versieren, gebruikt hij de informatie die hij deze dag heeft gekregen tijdens het afspraakje de volgende dag, zodat zij opgetogen en verrast reageert, in de veronderstelling een maatje gevonden te hebben. Terwijl in feite alles pure manipulatie is. Hetzelfde probeert hij ook bij zijn producer Rita, want wat moet je in een gat, als elke dag toch weer hetzelfde verloopt? Rita is niet gemakkelijk te krijgen en als hij een keer de verstrekte gegevens repeteert omdat hij die moet onthouden voor de volgende dag, vraagt ze hem woedend of hij soms vriendinnen gebeld heeft om een goede indruk te maken en haar zo in bed te krijgen.
Gaandeweg ontdooit de arrogante Phill en begint hij de dorpelingen te waarderen. Doordat hij weet wat er elke dag gaat gebeuren, kan hij diverse ongelukken voorkomen. Dat mensen hem daarvoor bedanken en hem een jofele vent vinden, begint hij zelf als positief te waarderen. Zijn gedrag verandert verder en Rita valt dan toch voor hem. Als ze samen naar bed gaan, gebeurt er niets manipulatiefs, in feite gebeurt er niets, alleen zegt hij lieve woorden tegen de al bijna slapende vrouw. De volgende morgen wordt hij tegen zijn verwachting wakker met Rita naast hem. Ze is niet verdwenen en als hij uit het raam kijkt is het echt een dag later. De doem van het steeds weer moeten meemaken van de tweede februari is doorbroken.
Aan het eind van de film lijkt het erop dat hij in het dorpje met de moeilijke naam wil blijven wonen.
Leerlingen die aan de slag willen gaan in een extra- of zelfstandige opdracht, zouden kunnen kijken naar de volgende aspecten:
- Wat zou ik doen als ik deze ene dag voortdurend zou moeten overdoen, terwijl de anderen niet weten dat het zo is?
- Wat maakt Phill tot de man die hij in het begin is?
- Is zijn verandering naar het eind van de film toe geloofwaardig? Hoe zo?
- Wanneer ben je aan het manipuleren en wanneer ben je authentiek, als je naar het gedrag van Phill kijkt?
- zou je het verschil tussen manipulatie en jezelf zijn ook in je eigen bestaan kunnen onderscheiden?
- Wat is uiteindelijke beoordeling van deze film? Wat zegt hij je levensbeschouwelijk?