Uitgeverij W.v.d Oever
Lange Brugstraat 9 4871 Cl Etten-Leur 076-5015160 wvdoever@gmail.comDe ouder die me een half jaar geleden wilde spreken over de themata van dood en suïcide in ons curriculum in V5 en H5 had de interimafdelingsleider gebeld met de mededeling dat ze een gesprek met me wilde in aanwezigheid van de counselor.
Toen heb ik er ja op gezegd en nu zie ik dat je zelfs na 35 jaar redelijk professioneel docentenleven nog dom kunt doen.
• Mijn toenmalige directe meerdere heeft haar wens aan mij kenbaar gemaakt en ik ging ermee akkoord, terwijl ik had moeten zeggen dat opmerkingen over de lessen van docenten in de eerste plaats met die betreffende docent besproken moeten worden. Als dat gesprek niet bevredigend is, is de logische volgende stap het echelon daarboven. Niet gedaan dus!
• In het gesprek met de moeder komt in de woorden van de counselor de volgende klacht naar voren: Mevrouw X heeft een dochter in 5VB en merkt dat het vak LB voor haar dochter zwaar is: de onderwerpen zijn zwaar, er worden films vertoond in 4 V die voor 16 jr. en ouder zijn. Zware onderwerpen worden ook erg uitgediept. Haar dochter had er soms problemen mee waardoor ze niet goed kon slapen. Mevr. X hoorde ook van andere leerlingen van 5V dat ze het vak zwaar vonden en dat ze zich moesten verdiepen in onderwerpen waar ze moeite mee hadden.
• Niet gedaan of gezegd door mij:
- als andere ouders problemen hebben met onze keuzes, zijn ze mans genoeg om zelf aan de bel te trekken. Spreek aub
- hoeveel leerlingen, beste counselor, hebben in het verleden contact gezocht met jou omdat ze moeite hadden met de zaken die we aan de orde stellen od fat in een gesprek aan de orde gesteld?
• In het gesprek heb ik duidelijk gemaakt, dat we aan het eind van het jaar een enquête houden over docent, lessen en onderwerpen en dat die geen duidelijke afwijzing door de groep laat zien van de behandeling van de themata. Daarnaast heb ik aangegeven dat onze leerlingen vaak terugkomen op deze themata in hun reflectie op het levensbeschouwelijk portfolio, die ze al enkele jaren schrijven en dat mijn ervaring is, dat er slechts mondjesmaat negatief op gereageerd wordt. Ik was ook bereid de uitslagen van de gehouden enquête en de opmerkingen die leerlingen in hun portfolioreflectie hadden geschreven bijeen te zetten en haar ter hand te stellen. Zo kon ze zelf zien hoe men in het algemeen reageerde.
Haar reactie was dat ze liever een aparte enquête onder de betreffende leerlingen wilde laten houden door de counselor. Daarin heb ik tot mijn eigen verbazing achteraf toegestemd.
• Ik had furieus moeten zijn na haar opmerking over een aparte enquête. Alsof de leerlingen in een anonieme enquête, die ik gemaakt heb, niet eerlijk zouden antwoorden en dat de leerlingen in een portfolioreflectie me naar de mond zouden praten. Of dat ik een voor mij gunstige selectie uit de portfolioreflecties zou destilleren. Met de afwijzing van twee al jaren gehanteerde evaluatiemethoden werd zowel bij de leerlingen als bij mijn eigen persoon aan beider integriteit getwijfeld.
• Des te verbazingwekkender is het, omdat ik jaren klassenvader ben geweest, die tijdens gesprekken met ouders met klachten over collega’s die ouders steeds doorverwezen heb naar de betreffende docent, alvorens elders hun gram te zoeken. Nu ben ik zelf in de val getuind. Mijn grootste vraag blijft dus hoe het zo heeft kunnen komen.
• Ik zoek het in het volgende. Het kind van deze ouder heeft het hele jaar geen een keer een toespeling in de richting van wat haar moeder te berde bracht bij mij gemaakt. Het is een leerling die altijd kritisch en aandachtig de lessen volgde, geen problemen had om haar mond open te doen. Haar reflecties waren altijd van een hoog niveau, etc. En nu kreeg ik ineens deze extreem koude douche.
Terwijl ons beleid in de sectie is altijd te zeggen, dat leerlingen die moeite met een thema hebben daarvoor een alternatieve opdracht kunnen krijgen, zelfs buiten de lessen, die ze dan niet hoeven te volgen van ons.
• In een gesprek met de conrector onderwijs hebben we afgesproken, dat ik opnieuw contact zou opnemen met de ouder en een apart gesprek met de sectie zou vragen. Ik heb haar de uitslag van de evaluatie van de klas van haar kind en alle opmerkingen uit de portfolioreflecties meegestuurd.
Na dat gesprek zou dan de gevraagde en ook beloofde enquête plaatsvinden op basis van een vragenlijst die de counselor en de sectie samen zullen samenstellen.
Na deze miserie kan ik collega’s alleen maar op het hart drukken in dergelijke situaties eerst een persoonlijk gesprek met de ouder te eisen en geen beloftes te doen alvorens er met iemand anders over gesproken te hebben. Als ik dat gedaan had en eerst een gesprek met mijn geliefde had gehad, zou dat een hoop tijd en enkele LIA-bijdragen gescheeld hebben.
Een gewaarschuwd mens telt voor twee, ook in het onderwijs.