Weblog van Wim Mathijssen

Over deze weblog

Mijn bespiegelingen over, buiten en binnen de schoolwereld, waarbinnen ik me nog steeds drie dagen per week beweeg.

Navigatie

Home |

Leden

Inloggen | Registreren

Kalender

Categorieën

Recentste bijdragen

• Holocaustontkenners op school
• Psychologie tegen de dood op de weg
• Dierenliefde, hè getver!
• Emotievolle première van De Geheime Tuin
• Bij de dood van een collega
• Geslaagde reunie op het Newmancollege
• Mag het ietsje anders zijn?
• Die is echt gek!
• Een beetje zwanger?
• Studeren is ook werken

Kies een RSS-feed

• RSS 2.0
• Atom

Meld je aan als abonnee

Webstekstatistieken

Deze pagina is 10064 keren bezocht
Totaal aan bijdragen: 253
Totaal aan commentaren: 5265
Recentste bijdrage: 08/27/2010 10:25 am
Recentste commentaar: 07/30/2010 01:39 pm
Totaal aantal leden: 352
Aantal ingelogde leden: 0
Aantal gasten: 5
Aantal anonieme bezoekers: 0
Recentste bezoeker op: 09/09/2010 03:48 pm
Grootste aantal bezoekers was 713 on 03/02/2007 04:52 pm

Dit alles is mogelijk gemaakt dankzij

ExpressionEngine

BlogMoxie

Zaterdag 12 december 2009 vond de première plaats van de musical “De Geheime Tuin” in het M-lab.

Zaterdag 12 december om 14.20 in het M-lab in Amsterdam. Tien minuten voor het begin van de voorstelling zit schrijfster Eva Mathijssen met gespannen zenuwen met haar ouders te praten, loopt regisseur Koen van Dijk zeer beweeglijk door de ruimte en staat muziekmaker Paul de Munnik zijn nagels weg te bijten. Als de voorstelling om 4 uur is afgelopen, hebben ze alle drie zich onnodig zenuwachtig gemaakt, want de voorstelling blijkt zeer geslaagd gezien de reacties van het publiek.

‘De Geheime Tuin’ is een familiemusical, losjes gebaseerd op het in 1911 verschenen verhaal van Frances Hodgson Burnett. In deze nieuwe musicalversie komt Marie na de dood van haar ouders en kindermeisje in Den Haag aan bij haar oom Archibald, die na de dood van zijn geliefde vrouw zich feitelijk en emotioneel opgesloten heeft in het grote donkere huis, waar hij alleen voor zakenreizen uit komt.
Archibald heeft strikte orders aan het personeel gegeven om geen muziek, kleuren en andere aan zijn overleden vrouw herinnerende zaken te laten zien en geeft hen ook de opdracht zich op basis van even strikte orders met Marie bezig te houden.  Als Marie eenzaam in haar kamertje zit, komt de werkelijkheid van haar verleden in Indonesië weer terug en grijpt haar naar de keel.
Als Marie zich buiten het huis beweegt, komt ze de tuinman tegen en de Indonesische jongen Budi. Ze hoort over het bestaan van een geheime tuin, die ergens op het landgoed zou staan en waarvan de sleutel van de toegangsdeur verdwenen zou zijn.

Het verhaal ontwikkelt zich door de zoektocht van Marie naar de geheime tuin, een metafoor voor het gesloten menselijke hart, dat weigert emotie en liefde toe te laten, want wie dat doet, kan er ook door gewond worden, zoals oom Archibald het ervaren heeft. Maar is het niet beter liefde ervaren en verloren te hebben dan nooit ervan geproefd te hebben, zegt de dokter tegen Archibald, als hij hem onderzoekt, nadat hij vreemde geluiden in zijn eigen huis heeft gehoord.

De eigenwijsheid en doortastendheid van Marie en de toenemende bereidheid van tuinman en overig personeel om mee te werken brengen de oplossing van de geheime tuin, waar Lelie, de vrouw van Archibald van een boomtak is gevallen en bij de daarop volgende geboorte van haar baby gestorven is. Het winterse hart van Archibald komt tot nieuw leven, zijn kind vindt weer een vader en de musical eindigt met een daverend loflied op de lente.

Uiteraard ben ik familiaal bevooroordeeld, maar ik heb goed geluisterd naar de kinderen en volwassenen die bij de première aanwezig waren. In de anderhalf uur dat de musical duurde liep de betrokkenheid van de aanwezige kinderen, die een goede graadmeter voor zo’n voorstelling vormt, nauwelijks terug. Geen verveelde reacties tijdens de voorstelling, geen opvallende kuchen, zelfs niet in deze tijd van de Mexicaanse griep. Diverse kinderen meldden dat ze erg ontroerd waren door alles wat ze gezien en beluisterd hadden. Ook voor de volwassenen was er genoeg te beleven: het kind in jezelf wordt als het ware aangesproken. Ook als volwassene heb je ervaringen met de geheime tuin en zijn de ervaringen van Marie goed herkenbaar.

Een goed opgezet verhaal met speelse wendingen, een krachtig taalspel, ook en vooral in de liedteksten, taalgrappen, die helaas tijdens de première minder goed uit de verf kwamen, goed gecaste spelers, die alles gaven wat ze aan talent en ambachtelijkheid ontwikkeld hebben,  een simpel, geheimzinnig decor, met Indonesische trekken, gebruikmakend van simpele middelen zoals grote bloemenwaaiers en de puike musicale vertaling van Paul de Munnik leverden een emotievol, soms humoristisch, maar tot het einde toe meespelende musical op.

http://www.demusicalbende.nl/index.php/musicals/news/61/189
http://www.theaterparadijs.nl/site/content/view/3336/1/
http://www.musicalfan.net/index.cfm/7617
http://www.videosurf.com/video/geheimen-in-de-tuin-van-m-lab-97724882?vlt=webmynd
http://www.musicalsites.nl/pivot/entry.php?id=830
http://heartofmagic.nl/musicalreports/reports/nederland/fotoreportage-premiere-de-geheime-tuin/
http://www.puurtheater.nl/Fotoalbum/De geheime tuin/Premiere/